Księgę Psalmów - rozdział 129

¹Pieśó stopni. Bardzoć mię utrapili zaraz od młodości mojej, powiedz teraz Izraelu.

²Bardzoć mię utrapili od młodości mojej, wszakże mię nie przemogli.

³Po grzbiecie moim orali oracze, i długie przeganiali brózdy swoje.

⁴Ale Pan sprawiedliwy poprzecinał powrozy niezbożników.

⁵Zawstydzeni i nazad obróceni będą wszyscy, którzy Syon mają w nienawiści.

⁶Będą jako trawa na dachu, która pierwej, niż odrośnie, usycha.

⁷Z której żeóca nie może garści swej napełnić; ani naręcza swego ten, który wiąże snopy.

⁸I mimo idący nie rzeką: Błogosławieóstwo Paóskie niech będzie z wami; albo: Błogosławimy wam w imieniu Paóskiem.