Księgę Psalmów - rozdział 146

¹Halleluja.

²Chwal, duszo moja! Pana. Chwalić będę Pana, pókim żyw; będę śpiewał Bogu memu, póki mię staje.

³Nie ufajcie w książętach, ani w żadnym synu ludzkim, w którym nie masz wybawienia.

⁴Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzieó zginą wszystkie myśli jego.

⁵Błogosławiony, którego Bóg Jakóbowy jest pomocnikiem, którego nadzieja jest w Panu, Bogu jego;

⁶Który uczynił niebo, i ziemię, morze, i wszystko, co w nich jest, który przestrzega prawdy aż na wieki;

⁷Który czyni sprawiedliwość ukrzywdzonym, i daje chleb zgłodniałym; Pan rozwiązuje więźniów.

⁸Pan otwiera oczy ślepych; Pan podnosi upadłych; Pan miłuje sprawiedliwych.

⁹Pan strzeże przychodniów, sierotce i wdowie pomaga; ale drogę niepobożnych podwraca.

¹⁰Pan będzie królował na wieki; Bóg twój, o Syonie! od narodu do narodu. Halleluja.